De Lycian Way staat steevast in lijstjes van ’s werelds mooiste wandelroutes. En terecht. Want waar vind je anders een route van 540 kilometer waar je ’s ochtends over 2000 jaar oude Romeinse wegen klimt, ’s middags luncht bij een herder in de bergen en de dag eindigt met een duik in een turkooizen baai?
Voor bezoekers van Antalya is dit de perfecte ontsnapping aan de all-inclusive resorts. Of je nu een maand gaat hiken of een dagtrip maakt: hier lees je alles wat je moet weten voor het komende seizoen.
Waarom is de Lycian Way zo bijzonder?
De Lycian Way (Turks: Likya Yolu) is een langeafstandswandeling van Fethiye naar (richting) Antalya, langs een van de meest spectaculaire en afwisselende kustlijnen van de Middellandse Zee. Wat deze route zo bijzonder maakt, is de combinatie van drie elementen die je zelden in één tocht vindt:
1. Spectaculair landschap: je loopt over bergpaden waar de rotsen steil naar de Middellandse Zee afvallen, langs stille baaien die je alleen te voet bereikt en door geurende dennenbossen die ineens overgaan in kale, zonverbrande plateaus. En het blijft niet alleen bij mooie uitzichten: over de hele route tik je samen meer dan 20.000 hoogtemeters aan, een constante afwisseling van klimmen en dalen.
2. Levende geschiedenis: de Lycian Way is niet alleen natuur, maar ook een wandeling door een openluchtmuseum. Je loopt door het hart van het oude Lycië, een beschaving die hier bloeide van de Bronstijd tot de Romeinse periode. Onderweg kom je rotsgraven tegen, ruïnes van stadjes en stukken van oude handels- en Romeinse wegen, vaak gewoon langs het pad, zonder hekken of entreepoortjes.
3. Toegankelijke wildernis: de Lycian Way voelt avontuurlijk en afgelegen, maar je hoeft geen expeditie te plannen. Je kunt slapen in eenvoudige pensions in dorpen, water en basisboodschappen onderweg aanvullen en op meerdere plekken makkelijk in- en uitstappen met lokaal vervoer. Daardoor kun je de route zo zwaar of licht maken als je zelf wilt, zonder dat je met zware bepakking hoeft te lopen.
De Lycische Weg is het levenswerk van de Britse Kate Clow. Zij zag hoe eeuwenoude paden dreigden te verdwijnen onder nieuw asfalt en besloot in actie te komen. In 1999 verbond ze deze historische sporen tot één officiële wandelroute, waarmee ze een uniek stukje geschiedenis veiligstelde voor de toekomst
Lycian Way: feiten en cijfers
| Totale lengte | ± 540 km |
| Startpunt | Ovacık (bij Fethiye) |
| Eindpunt | Geyikbayırı (bij Antalya) |
| Totaal hoogteverschil | > 20.000 m (cumulatief) |
| Duur volledige route | 25–40 dagen |
| Moeilijkheidsgraad | Gemiddeld tot zwaar |
| Markering | Rood-witte GR-strepen |
| Beste seizoen | Maart–mei en september–november |
Wat kun je verwachten van de route?
De Lycian Way is een bergroute die constant op en neer gaat, over ruw terrein: scherpe kalksteen, losse stenen, oude Romeinse wegen en smalle paadjes langs de kliffen. Goede wandelschoenen zijn echt een must, en neem wandelstokken mee – vooral bij het afdalen over al die losse rotsen zijn ze goud waard.
Fysiek mag je het niet onderschatten. Je maakt al snel 800 tot 1500 hoogtemeters per dag. Je hoeft geen atleet te zijn, maar zonder basisconditie wordt het zwaar. Nooit bergwandelingen gemaakt? Begin dan een paar maanden van tevoren met trainen, zodat je benen kunnen wennen aan het klimmen én dalen.
Het fijne is dat de Lycian Way wél goed te doen is qua logistiek. In veel dorpen vind je pensions of kleine guesthouses, en in plaatsen zoals Kaş, Kalkan en Olympos kun je terecht voor restaurants, winkels en extra voorraad. Je hoeft dus niet voor dagenlang eten mee te sjouwen: bijvullen kan meestal onderweg.
De mooiste bezienswaardigheden langs de Lycian Way
Historische hoogtepunten
- Olympos: sfeervolle ruïnes in een groene vallei, vlak bij het strand.
- Patara: oude havenstad met opvallende opgravingen en een parlementsgebouw.
- Rotsgraven van Myra: indrukwekkende rotsgraven hoog in de kliffen.
- Verzonken stad Kekova: deels onder water, met zichtbare ruïnes.
- Xanthos en Letoon: UNESCO-werelderfgoed en het historische hart van Lycië.
Natuurlijke hoogtepunten
- Chimaera (Yanartaş): natuurlijke vlammen uit de rotsen; het mooist bij schemering.
- De Vlindervallei: diepe kloof met uitzicht vanaf het pad; de vallei zelf vraagt een steile afdaling.
- Kaap Gelidonya: vuurtoren op een kaap met weids uitzicht over zee en de Vijf Eilanden.
- Tahtalı Dağı (2.366 m): Hoogste punt van de route; sneeuwtoppen met uitzicht op zee.
- Yediburunlar (Zeven Kapen): Ruig, afgelegen kustpad langs steile kliffen.
De route: welk deel van de Lycian Way past bij jou?
De volledige Lycian Way van Fethiye naar Antalya kost je 25 tot 40 dagen. Maar de meeste wandelaars lopen niet de hele route – en dat hoeft ook niet. De route is grofweg op te delen in drie delen met elk een heel eigen karakter. Zo kies je makkelijk wat het beste past bij jouw tijd, conditie en interesses.
West: Fethiye – Kaş (8–12 dagen)
Dit is het meest fotogenieke deel van de route. Denk aan bergen die steil de zee in vallen, het prachtige uitzicht boven de Vlindervallei, het afgelegen Faralya en het ruige kustpad langs de Zeven Kapen.
Vanaf de start in Ovacık wordt je uithoudingsvermogen direct op de proef gesteld. Je wandelt dagenlang op de flanken van de enorme Babadağ-berg en over de beruchte ‘Zeven Kapen’ (Yediburunlar). Het pad is hier ruig, ligt vol los puin en schaduw is schaars. Daardoor is dit stuk niet alleen prachtig, maar ook fysiek pittig: je maakt veel hoogtemeters en de afdalingen kunnen zwaar zijn voor knieën en enkels.
Houd er ook rekening mee dat je op dit stuk vaak uren loopt zonder waterbronnen tegen te komen. Neem dus altijd voldoende water mee, minimaal drie liter per persoon op de langere etappes. In de dorpen kun je je flessen bijvullen bij moskeeën en fonteinen, maar daartussen ben je op jezelf aangewezen.
De etappe eindigt in Kaş, een gezellig kustplaatsje met een ontspannen sfeer. Hier vind je alles om bij te komen na de zware eerste dagen: goede restaurants, kleine winkeltjes en genoeg terrassen om de vermoeide benen te strekken. Veel wandelaars lassen hier een rustdag in voordat ze verder trekken.
Geschikt voor: fitte wandelaars die komen voor het spectaculairste uitzicht.
Centraal: Kaş – Demre (5–7 dagen)
Hoewel je minder hoeft te klimmen, blijft het terrein technisch. Je loopt veel over scherpe vulkanische rotsen en smalle geitenpaadjes. Het absolute hoogtepunt is de regio rondom Kekova. Hier wandel je dwars door de ruïnes van Aperlai (waar je kunt snorkelen boven verzonken muren) en kom je aan in het autovrije dorpje Simena (Kaleköy), dat gedomineerd wordt door een middeleeuws kasteel.
Je eindigt in Demre, een wat drukkere stad die beroemd is om twee dingen: de kerk van St. Nicholas (de heilige die model stond voor Sinterklaas) en de indrukwekkende Lycische rotsgraven van Myra.
Geschikt voor: liefhebbers van cultuur, historie en de zee.
Oost: Finike – Antalya (7–10 dagen)
Dit deel begint bij de vuurtoren van Kaap Gelidonya – een van de bekendste uitzichtpunten van de route. Daarna verandert het landschap: de lage kustbegroeiing maakt plaats voor dennen- en cederbossen en je klimt steeds verder het binnenland in. Het hoogste punt is de Tahtalı Dağı, met 2.366 meter. In het voorjaar kan hier nog sneeuw liggen, terwijl je beneden de glinsterende Middellandse zee ziet liggen.
Vlak voor of na de beklimming van de Tahtalı (afhankelijk van de gekozen route) mag je de Chimaera (Yanartaş) niet missen. Hier brandt al duizenden jaren aardgas uit de rotsen – een magisch gezicht in de schemering. De ‘Grande Finale’ is de tocht door de Göynük Canyon. Je steekt hier de rivier over in een diepe kloof, waarna je via een laatste klim aankomt in Geyikbayırı, het eindpunt vlakbij Antalya.
Geschikt voor: de echte berggeit die houdt van hoogte en uitdaging.
Stukken die je kunt overslaan
Niet alles langs de Lycian Way is even mooi. Het stuk door de Xanthos-delta tussen Letoon en Kalkan bestaat vooral uit plastic kassen, asfalt en weinig schaduw. Ook de route tussen Demre en Finike levert voor veel wandelaars weinig op: weinig goede accommodaties, beperkt water en niet veel afwisseling.
Tip: wees hier praktisch en pak de dolmuş (lokale minibusjes). Deze rijden frequent tussen de kustplaatsen. Zo bespaar je jezelf kilometers ‘stof happen’ en bewaar je je energie voor de mooie bergpaadjes.
Wanneer kun je het beste de Lycian Way lopen?
Plan je tocht bij voorkeur in het voorjaar (maart–mei) of het najaar (september–november). De lente is favoriet vanwege de wilde bloemen en betrouwbare waterbronnen. In de herfst is het landschap weliswaar droger, maar is de zee nog warm genoeg voor een verfrissende duik na afloop.
De zomer kun je beter overslaan. Met temperaturen boven de 40°C, weinig schaduw en opgedroogde bronnen is wandelen dan simpelweg onverantwoord. In de winter zijn de lagere delen soms nog begaanbaar, maar veel pensions zijn gesloten en sneeuw maakt de hoge bergpassen vaak onbegaanbaar.
Slapen langs de Lycian Way
Een van de grootste voordelen van de Lycian Way is dat je zelf kiest hoe avontuurlijk je het maakt. Je kunt de volledige route lopen zonder tent, maar kamperen is voor liefhebbers ook uitstekend mogelijk.
De charme van de ‘Pansiyons’
Langs de route kom je veel lokale pansiyons tegen. Dit zijn vaak eenvoudige guesthouses bij mensen thuis of kleine familiehotelletjes. Verwacht geen luxe, maar wel onvervalste Turkse gastvrijheid.
Het grote voordeel is dat je hier bijna altijd op basis van halfpension verblijft. Na een lange wandeldag schuif je aan voor een vers bereid diner en ’s ochtends staat een uitgebreid Turks ontbijt voor je klaar.
Kamperen: ultieme vrijheid
Wildkamperen wordt op de meeste plekken (buiten de archeologische zones) gedoogd en levert unieke slaapplekken op. Houd er wel rekening mee dat je met tent, slaapmat en kookgerei een stuk zwaarder bepakt bent. In de dorpen zijn ook steeds meer officiële campings te vinden met douche en toilet.
Moet je reserveren?
In de populairste wandelmaanden (april–mei en september–oktober) kunnen pensions in dorpen als Faralya, Kabak en Olympos snel volzitten. Het is dan slim om een dag van tevoren even te bellen of te appen. Buiten die maanden kun je meestal gewoon aankloppen. En wees gerust: de Turkse gastvrijheid is groot. Mocht een pension toch vol zitten, dan regelt de eigenaar vaak alsnog een slaapplek bij de buren.
Praktische tips voor de Lycian Way
Hoe kom je bij het startpunt? (Vanuit Antalya)
Het openbaar vervoer aan de Turkse zuidkust is in 2026 nog steeds top geregeld en spotgoedkoop.
- De Kustbus: Ga naar de Antalya Otogar (het busstation) en zoek de busmaatschappij Batı Antalya. Deze bussen rijden de hele dag door langs de kustweg (D400) richting Fethiye.
- Flexibel uitstappen: Het mooie is: je kunt bijna overal uitstappen. Wil je beginnen in Göynük of Çıralı? Zeg het tegen de chauffeur en hij zet je af bij de afslag aan de grote weg. Vanaf daar is het vaak nog een klein stukje lopen naar het dorp/strand, of er staan lokale dolmuş-busjes klaar.
Kosten & De ‘Museum Pass’ Hack
Turkije is niet meer zo goedkoop als vroeger, vooral niet bij archeologische bezienswaardigheden. Voor bekende sites langs (of vlak bij) de Lycian Way – zoals Patara, Olympos en Myra – betaal je in 2026 vaak rond de €10–€15 per keer. Als je er meerdere wilt bezoeken, kan een Museum Pass veel schelen.
Museum Pass The Mediterranean (7 dagen)
Handig als je je hike combineert met meerdere ruïnes in de regio Antalya/Mediterranean. De pas kost dit seizoen ongeveer €95 en is 7 dagen geldig vanaf het moment dat je hem voor het eerst gebruikt.
Museum Pass Türkiye (15 dagen)
Deze pas kost ongeveer €165 en is 15 dagen geldig vanaf het eerste gebruik.
Water: Je belangrijkste bagage
Door de extreem droge zomers van de afgelopen jaren zijn veel natuurlijke bronnen die je in oudere gidsen of op blogs vindt, inmiddels opgedroogd of onbetrouwbaar geworden.
- De 3-literregel: Op zware, rotsachtige etappes, vooral het beruchte stuk naar Kaap Gelidonya en de route tussen Kaş en Aperlai, is er onderweg vaak geen water. Neem daarom minimaal 3 tot 4 liter per persoon mee en vul je voorraad bij zodra je ergens de kans krijgt om bij te tappen.
- Cisternen en filter: Tussen de dorpen ben je soms aangewezen op cisternen (regenputten). Dit water moet je altijd filteren, bijvoorbeeld met een Sawyer of LifeStraw. Houd er rekening mee dat het water vaak diep staat en dat er niet altijd een emmer hangt. Neem daarom een beker aan een touw mee, of een licht opvouwbaar emmertje, anders krijg je het water simpelweg niet omhoog om te filteren.
- Moskeeën & Begraafplaatsen: In de dorpen is bijvullen makkelijk. Bijna elke moskee heeft een kraan met drinkwater. Zie je een begraafplaats? Ook daar vind je vaak een ‘Hayrat’ (een herdenkingsfontein). Het voelt misschien onwennig, maar dit water is expliciet bedoeld als liefdadigheid voor reizigers. Je mag hier dus met een gerust hart je flessen vullen.
Navigatie: vertrouw niet blind op de markeringen
De Lycian Way is gemarkeerd met rood-witte verfstrepen volgens het GR-systeem. In theorie kun je die gewoon volgen, maar in de praktijk vervagen ze, raken ze overgroeid of verdwijnen ze door bouwwerk.
Download vooraf offline kaarten op je telefoon. Mapy.cz en TrailSmart werken goed, net als de app van de Culture Routes Society. Zorg ook dat je een GPS-track van de route hebt, die vind je op diverse wandelwebsites. Steenmannetjes en papieren gidsen? Leuk als backup, maar niet om blind op te varen.
Veiligheid op de route
De Lycian Way is geen technische klimroute, maar een paar zaken verdienen aandacht. Het terrein eist vaak de meeste tol: enkelblessures door los gesteente komen regelmatig voor, vooral bij afdalingen. Stevige schoenen met goed profiel en eventueel wandelstokken maken hier echt het verschil.
Ook de hitte kan verraderlijk zijn op open, blootgestelde stukken. Start vroeg, neem pauze in de heetste uren en drink meer dan je denkt nodig te hebben. Verder kun je herdershonden tegenkomen die een kudde bewaken en dan territoriaal reageren. Blijf rustig, loop in een boog door, maak geen oogcontact en houd je stokken bij de hand. Slangen en schorpioenen zijn er ook, maar leveren zelden problemen op. Een simpele gewoonte helpt al: schud ’s ochtends je schoenen even uit en houd je tent goed dicht.
Tot slot: is de Lycian Way iets voor jou?
Het antwoord is simpel: ja. Je hoeft namelijk, geen doorgewinterde alpinist te zijn om van deze route te genieten. Of je nu vier weken gaat trekken of tijdens je strandvakantie één dagje de bergen in duikt: het laat je een kant van Turkije zien die je in het resort mist. Trek je veters vast en zet die eerste stap.
Klaar voor de start?
